Низ историјата, Католичката црква била обликувана од бројни редови и духовни заедници, но три од нив се издвојуваат особено по своето влијание, духовност и улога во обликувањето на христијанскиот свет – августинците, језуитите и францисканците.
Секој од овие редови има свој уникатен дух, харизма и пристап кон служењето на Бога и луѓето, а нивните разлики и сличности се интересен потсетник за богатството и различноста во рамките на единството на Црквата.
Августинци
Редот на Свети Августин бил инспириран од учењата на големиот црковен отец Свети Августин. Нивната духовност нагласува внатрешно размислување, заеднички живот и потрага по вистината преку љубовта. Августинците се силно интелектуално ориентирани, а во исто време се фокусирани на заедницата и пастирската работа. Новиот папа Лав XIV е првиот папа од августинскиот ред, давајќи ѝ на Црквата водач кој доаѓа од ред чиј акцент е ставен на внатрешно преобраќање, единство и филозофско размислување.
Францисканци
Следбениците на Свети Франциск Асишки се познати по нивната нагласена сиромаштија, едноставност и љубов кон создавањето. Нивната харизма вклучува служба на сиромашните, мир и екологија. Францисканците се присутни низ целиот свет во мисии, болници, училишта и социјални служби. Папата Франциск, претходникот на сегашниот папа, го избрал името по Свети Франциск, сакајќи со тоа да го нагласи неговиот пат на понизност, солидарност и блискост со луѓето – иако не бил формален член на францисканскиот ред, неговата инспирација е несомнено францисканска.
Језуитите
Друштвото на Исус, попознато како Језуити, го основал Свети Игнатиј Лојола во 16 век. Језуитите се познати по нивното врвно образование, духовни вежби и мисионерска работа низ целиот свет. Нивното влијание врз Црквата, науката и општеството е неизмерно – тие управуваат со бројни училишта, универзитети и медиумски институции. Иако сегашниот и претходните папи не доаѓаат од језуитскиот ред, Франциск беше првиот језуитски папа во историјата, носејќи со себе духовна дисциплина, отвореност и глобална перспектива на редот на кој му припаѓаше.
Разлики и сличности
Разликите меѓу овие редови се одразуваат во начинот на живот и духовните акценти. Августинците го нагласуваат заедничкиот живот и филозофското барање на вистината, францисканците ја нагласуваат евангелската сиромаштија и ефективната милосрдност, додека језуитите го нагласуваат дисциплинското образование и интелектуалниот развој.
Сепак, тие имаат едно заедничко нешто – целосна посветеност на служење на Бога и луѓето, секој на свој начин. Сите ја делат верноста кон Црквата, следењето на Христос и пастирската мисија, без разлика дали преку проповедање, образование, молитва или социјална работа.
На крајот на краиштата, изборот на папа од различни чинови во современата Црква не е само симболичен. Тоа го одразува духот на времето, потребите на Црквата и пораката што сака да ја испрати до светот. Францисканска едноставност, језуитска интелигенција и августинска длабочина – секој ред носи свој дар за Црквата. И нивната меѓусебна различност е потсетник дека светоста и служењето доаѓаат во многу форми, но сите водат кон истата цел – љубов кон Бога и ближниот.