Станува темно. Нема струја. Патот до Петриња е полн со автомобили. Г-дин Маровиќ стои на оградата. Гледа со тага во очите. Тој е целосно сам во мракот. Во неговите очи има очај, јавуваат репортерите на 24 часа.
– Од вчера никој не дојде кај мене. Јас сум потполно сам. Првиот земјотрес во понеделникот ја сруши шталата. Како никогаш да не била. Дојдоа да ме проверат вчера и оттогаш не сум видел никој. И овој земјотрес уништи сè во мојата куќа, падна целиот мебел, сè распука – ни раскажува тој постар господин.
Лошите вести доаѓаат една по друга. Друг човек само што почина. Пронајдоа уште еден во Чашина.
„Се обидуваме да ископаме и спасиме 96-годишна жена која остана во урнатини на место во близина на Петриња“, вели Невен Путар од ХГСС.
Градот е полн со механизација и луѓе од разни служби. Отстрануваат оџаци, расчистуваат патишта. Дури и премногу луѓе пристигнаа во Петриња. Премногу цивили се обидоа да помогнат. Возач од Дубровник донесе помош, навивачки групи лопата, тешка механизација ги чисти улиците. Прашината е во воздухот.
Изгледа уште позлобно во слабите светла што доаѓаат од камиони и багери. Полицијата мораше да апелира до сите да не доаѓаат повеќе. Патиштата се пренатрупани, многумина веќе немаат што да прават навечер затоа што е премногу опасно за нив.
Во спортската сала на самиот раб на Петриња се подготвуваат кревети за оние кои нема каде да спијат. Пристигнаа и шаторите што ќе бидат на ливадата и паркингот пред салата. Еден од извидниците што дојде да ни помогне, ни рече дека чекале два часа подолго од рокот кога требаше да дојдат. Едноставно е блокиран сè до Петриња.
И ноќта трае. Но полошо од студот е неизвесноста. Никој не знае колку и какви земјотреси ќе има во текот на ноќта. Ништо што носи утро.