Денес е пазарен ден во Тетово – ден кога општината им дозволува на уличните продавачи да продаваат на улица. Но, ваквата слика не е исклучок. Узурпацијата на јавниот простор се случува и во останатите денови – од една страна се нелегалните продавачи и бизниси кои ги изложуваат производите надвор, а од друга, кафулињата со маси на тротоарите.
Во центарот на градот анкетиравме дел од граѓаните за тоа дали чувствуваат ограничување во движењето поради пречките на јавниот простор:
„Пречките колку сакаш. Како што можете да видите, нема правила. Не знам колку треба да биде, зборувам за надвор и тука. Има разлики. Условите овде не се ни за лица со попреченост, немаат каде да одат“.
„Зафатени се, полни! Не гледате ли како се улиците!?“
„Мислам дека столчињата се многу добри. Луѓето седат овде, се разладуваат. Генерално, има бучава, но генерално се добри, не се зафатени, зошто да зборувам глупости“.
„Не можам да зборувам затоа што не сум шетал многу таму, но Тетово, овде се корумпирани, со лаги и сите лоши работи. Не можете да најдете ништо овде и да се каже ова е како што треба. Нормално е дека треба да се ослободат. Ова е изградено за одење, а не за поставување маси. Отвораат продавници, имам познаници. Вие направете го ова, јас ќе го направам она“.
„Ништо не е во ред, но ќе се среди полека“.
Проблемот е хроничен – инспекциските служби интервенираат, но по кратко време состојбата се враќа на старо.
„Факт е дека имало случаи кога инспекторатот интервенирал. Тие си заминале, но повторно се вратиле. Но, повторно велам дека тоа е перманентна војна, поради тенденцијата на некои приватни бизниси нелегално да користат некои јавни простори и нашата војна е секојдневна и речиси секој ден или секоја недела имаме вакви акции од страна на инспекторатот. Дури и на тротоарот и каде што има простор повеќе од еден и пол метар да се дозволи да се поплочи барем еден и пол метар да биде тротоар, а во оние области каде што има услови, се дава дозвола, исто како во повеќето европски земји“, вели Биљал Касами.
Иако постојат напори за регулација, на терен сликата останува иста – јавниот простор е постојано на удар на интересите, а граѓаните сè почесто се чувствуваат како гости на улиците во сопствениот град.