Денес, Нова година без украсена елка е речиси незамислива, како во католичката така и во православната култура.
Украсувањето на елката е една од најпознатите и најпопуларните традиции поврзана со прославата на Божиќ и Нова Година.
Новогодишната елка е украсена со шарени орнаменти, панделки и блескави светилки. На врвот на елката често се поставува ангел или ѕвезда, која ја претставува Витлеемската ѕвезда од приказната за раѓањето на Исус Христос.
Точното потекло на оваа традиција не е познато. Веројатно потекнува од обичајот на украсување новогодишни елки со јаболка, што би требало да го симболизира Дрвото на знаењето за доброто и злото во рајската градина.
Обичајот се појавува во Германија во 16 век. Дрвјата украсени со јаболка се користат во морални претстави за да се прикаже конфликтот помеѓу доброто и злото. Божиќната елка денеска ја стекна својата популарност во времето на Мартин Лутер, протестантскиот реформатор, кој го воведе обичајот на украсување елки со свеќи. Денес, јаболката се заменети со топки, а свеќите со различни осветлени лампиони.
Овој обичај бил воведен во Британија од принцот Алберт, сопруг на кралицата Викторија, во средината на 19 век. После тоа, елката брзо ја освои Европа и целиот свет.
Кај нас овој обичај се појавува кон крајот на 19 век, најпрвин кај католиците, а малку подоцна и кај православното население. До почетокот на 20 век се проширил во поголемите градови, додека во селата се појавил малку подоцна.
Денес елката најчесто се украсува за Нова година (новогодишна елка), додека пред Јулијански Божиќ ѝ се придружува и традиционалниот Бадник.