Почина третиот патријарх бугарски – Неофит. Почина на 78-годишна возраст. Тажната вест ја соопшти западноевропскиот митрополит Антониј.
Неговата Светост е родена во скромно семејство на силни верници. Неговото вистинско име е Симеон Димитров. Заедно со неговиот брат Димитар присуствуваа на црквата во престолнината црква „Св. недела“, и покрај атеистичкиот режим кој ги ограничуваше посетите на храмот. На 14 години влегол во Софиската богословија во станицата Черепиш, а потоа продолжил на Богословската академија „Св. Климент Охридски“. Неговата голема љубов е црковното пеење за кое специјализирал во Москва.
30-годишник го прифатил монаштвото во Тројанскиот манастир со името Неофит. 10 години подоцна, тој стана втор викар на митрополитот софиски и патријарх бугарски – Максим. Во црковните кругови, уште пред да биде митрополит, неофит бил дефиниран како личност со остар ум и љубезен карактер. Неговите дипломатски способности биле забележани во Црквата. Низ годините, Неофит бил диригент на Софискиот свештенички хор, ректор на Богословската академија и главен секретар на Светиот синод за време на расколот во Црквата. Во тие години тој одигра важна улога во преговорите за ослободување на окупираната Синодска палата.
Во 1994 година е избран за митрополит Доростолско-червенски, а во 2001 година епархијата била поделена и така Неофит станал русески епископ. По смртта на патријархот Максим, на 10 ноември 2012 година, на тајно гласање, Неофит доби само еден глас за заменик-претседател на Бугарската православна црква. 4 месеци подоцна – на 24 февруари 2013 година е избран за патријарх на Бугарската православна црква со 90 гласа против 47 за митрополитот Гавриил Ловчански.
Денот на неговото устоличување се совпадна со кулминацијата на протестите против кабинетот Орешарски. Во своето прво велигденско обраќање тој истакна дека во време на злоба и се поголема неизвесност ни треба љубов кон ближниот, дух на трпение и простување. Веќе во првата година како патријарх, светителот реши неколку црковни кризи, како што се скандалите во Тројанскиот и Бачковскиот манастир, како и тензиите околу смртта на варнскиот митрополит Кирил.
Со текот на годините, патријархот го воспостави својот имиџ на свештеник кој ги почитува традициите на Црквата. Во јуни 2016 година, Бугарската православна црква одби да учествува на Сеправославниот собор на Крит поради сомневање во екуменизмот, т.е. спојување во една од сите христијански цркви. Затоа бугарскиот патријарх категорично одби да учествува на заедничка богослужба со Папата за време на неговата посета на Бугарија во 2019 година. Двајцата се сретнаа и разменија подароци, но во Синодалната палата.
Историска беше и одлуката што Светиот синод ја донесе во 2022 година – да ја признае Македонската православна црква. Ова се случи пет години откако Македонската црква изјави дека ја признава Бугарската црква за своја мајка црква.
Во последните години, патријархот Неофит учествувал само во најважните црковни служби и живеел опкружен со исклучително тесен круг на луѓе. Неколку пати бил примен во болница со различни поплаки. Место на осаменост и неговиот најомилен манастир остана до крајот Светиот Тројански манастир. Таму ги прославуваше родендените, но секогаш одбиваше да прима подароци. Тој повика на донации за сиромашните и изнемоштените.
Познат по своето ангелско пеење, дури и како патријарх, токму во Тројанскиот манастир, светителот обожуваше да ја изведува својата омилена црковна песна – пофалбата на Пресвета Богородица „Достојна е“, еднакво со другите пејачи.
Неговата цел била да постигне единство и во црковните и во државните работи. Неговите блиски отсекогаш велеа дека патријархот Неофит ги постигнува своите цели со добрина, трпение и мудрост.
Според статутот, кога патријаршискиот трон ќе стане вдовица, Светиот синод привремено го води високиот митрополит од неговиот намален состав. За смртта ги известува Помесните православни цркви, претседателот на Република Бугарија, претседателот на Народното собрание и премиерот и ги раководи работите на Бугарската православна црква – Бугарската патријаршија до изборот на заменик претседател, што трае место во рок од седум дена од вдовицата на Патријаршискиот трон. Потпретседателот на Светиот Синод ги презема неопходните чекори во врска со изборот на нов бугарски патријарх, кој мора да се случи најдоцна четири месеци по вдовицата на патријаршискиот трон. Потоа Светиот синод го одредува датумот за свикување на Патријаршискиот изборен црковен собор и им наредува на епархиските митрополити да ги свикаат епархиските избирачи во секоја епархија во одреден неделен ден. Со кворум од две третини од списокот на епархиски избирачи, под претседателство на митрополитот или свештенослужител определен од него со писмена наредба, со тајно гласање и мнозинство од повеќе од половина од присутните, пет претставници на епархијата се избираат – тројца свештени лица и двајца мирјани, а од Софиската епархија – шест свештени лица и четворица лаици. За избор на пратениците се составува записник кој го потпишува митрополитот или свештено лице определено од него со писмена наредба и од избирачите. Протоколот е запечатен и веднаш испратен до Светиот синод.
На состанокот најмалку седум дена пред назначениот ден за избор на бугарскиот патријарх и митрополит софиски, тројца епархиски митрополити – кандидати за патријаршискиот трон кои ги исполнуваат условите од чл. 40. Кога еден или двајца митрополити ќе го добијат потребното мнозинство, гласањето се повторува до изборот на уште двајца или еден со двотретинско мнозинство од членовите на Светиот синод. Ако двајца митрополити добијат еднаков број гласови, гласањето се повторува само за двајцата додека еден од нив не добие мнозинство од повеќе од половина од гласовите на сите митрополити. Кандидатот кој добил најмалку 2/3 од гласовите на присутните гласачи, заменик-претседателот на Светиот синод го прогласува за канонски и законски избран бугарски патријарх и митрополит софиски. Светиот синод одржа благодарствена молитва и го изврши устоличувањето на новоизбраниот бугарски патријарх и митрополит софиски, кој ги презеде овластувањата поврзани со неговата титула. После тоа, името на новоизбраниот бугарски патријарх и митрополит софиски им се соопштува на поглаварите на Помесните православни цркви, на претседателот на Република Бугарија, на претседателот на Народното собрание и на премиерот и соопштено во јавноста.