Израелските воздушни напади врз Либан предизвикаа сериозна хуманитарна криза, принудувајќи илјадници луѓе да ги напуштат своите домови и да побараат засолниште на улиците, особено во главниот град Бејрут.
Пред џамијата „Мохамед Ал-Амин“ во центарот на градот, многу семејства ноќите ги поминуваат на отворено. Меѓу нив е и 45-годишната Фатима, која со своите деца избегала од јужното предградие Бурж ал-Барајнех по бомбардирањето.
Седнати на картонски кутии, со неколку ќебиња и малку храна, тие се обидуваат да преживеат. „Децата се гладни од вчера. Нема храна, нема вода. Синоќа се смрзнуваа“, раскажува Фатима.
Ова не е нивно прво раселување. Семејството претходно избегало од војната во Сирија, надевајќи се на побезбеден живот во Либан. Но, новата ескалација ги принудила повторно да бегаат.
Според либанските власти, во нападите загинале повеќе од 1.000 луѓе, меѓу кои и деца, додека над еден милион се раселени. Конфликтот се смета за најсмртоносен во земјата од граѓанската војна (1975–1990).
Меѓу раселените е и 16-годишниот Карим, кој живеел во јужните делови на Бејрут. Тој едвај избегал при напад додека со семејството се обидувал да замине со автомобил. „Гаѓаа пред нас, патот беше пресечен“, вели тој.
Сега спие на улица, го полни телефонот во кафулиња и се снаоѓа за храна во мали продавници. „Ако најдеме куќа или училиште, ќе одиме таму. Ако не – ќе останеме овде“, додава Карим.
Иако властите, со поддршка на Обединетите нации и невладини организации, отворија училишта и јавни објекти како засолништа, капацитетите се недоволни. Многу луѓе остануваат без покрив над главата.
Хуманитарните работници предупредуваат дека состојбата е критична. „Деца, жени – сите седат на улица без храна и лекови. Се обидуваме да помогнеме, но тоа не е доволно“, вели еден волонтер.
И покрај напорите на доброволците кои секојдневно делат оброци, кризата продолжува да се продлабочува. „Што и да направиме, не е доволно. Премногу семејства останаа без дом“, додаваат од хуманитарните организации.
Ситуацијата во Либан останува неизвесна, додека илјадници луѓе се борат за основни услови за живот, надевајќи се на безбедност и враќање дома.