Трошоците за посевите и за одгледување добиток значително се зголемени, додека услугите што треба да се добијат од Управата за води се недоволни, се жалат земјоделците од Полог.
Конкретно, во општина Врапчиште, земјоделците Газменд Сејдиу и Насир Абдули ни изјавија дека и доцнењата во финансиската поддршка дополнително им ја отежнуваат работата.
„Имаме многу грижи, не можеме сите да ги кажеме во еден ден. Прво, субвенциите малку доцнеа, но сепак ни ги дадоа, за што сме благодарни. Сега имаме други проблеми; цената, бидејќи цената на јагнето е намалена. Кога го произведов, ме чинеше околу 240 денари, а сега јагнето по одредено време достигна 300 денари. Потоа, имаме проблем и со субвенциите за кравите, сè уште не сум ги добил за 2025 година, ниту за млекото, ниту субвенциите за кравите. Имаме и други проблеми во земјоделството; ѓубривата ги купивме по многу висока цена и се обидуваме да ги задоволиме потребите на нивите колку што можеме“, изјави Газменд Сејдиу, сточар.
„Имам околу шест хектари земја. Земјата ја наводнувам со систем за наводнување, но веќе три-четири години имаме проблеми. Системот не издржува во зима; кога доаѓа матна вода, се затнува и не функционира. Ние склучуваме договори со претпријатието, ни ги земаат парите, а водата не ни ја даваат навреме. Минатата година само еднаш ја наводнував во текот на летото. Имав посеано пченка, која требаше да даде од пет до десет трактори принос, а јас добив само два. Трошоците ги направив, сè е поскапено. Семето е 300 денари за килограм. Кога го гледам ова, веќе немам волја да ја обработувам земјата како земјоделец. Без вода оваа земја не дава ништо; треба да се наводнува три до четири пати за да успее пченката“, рече Насир Абдули, земјоделец.
За да ги согледа овие предизвици одблизу, на терен излезе заменик-министерот за земјоделство. Тој истакна дека институциите се свесни за проблемите и дека целта е создавање подобри услови за фармерите, третирајќи ги нивните фарми како витални семејни бизниси кои треба да се одржат.
„Денес посетуваме еден фармер кој работи со посветеност, како и многу други во овој регион, за зачувување и одржување на една многу важна гранка од земјоделството – сточарството, со посебен акцент на одгледувањето овци, што е и традиција и значајна економска дејност. Целта е и да се промовира работата на овие фармери, нивните фарми, кои покрај тоа што се семејни земјоделски стопанства, се и семејни бизниси, бидејќи, да бидеме искрени, остваруваат само скромни приходи. Како институција, должни сме да им создадеме што подобри услови и да им го олесниме животот“, изјави Албрим Хоџа.
Проблемите со кои се соочуваат земјоделците од Врапчиште не се нови. Овој регион, традиционално познат по производство на пченка и сточарство, во последните години бележи пад на производството поради застарената инфраструктура за наводнување која датира со децении. Во услови кога трошоците за живот и цените на вештачките ѓубрива се зголемени за повеќе од 30%, откупната цена на домашните производи останува ниска или бележи пад. Оваа состојба принуди многу млади да ги напуштат нивите, оставајќи ја иднината на полошкото земјоделство во рацете на мал број преостанати земјоделци, кои опстанокот го гледаат исклучиво преку директна и редовна поддршка од државата.