Христијаните ширум светот на Велики понеделник беа пречекани со најтажната вест – почина папата Франциско. Имаше 88 години и во текот на животот ги допре срцата не само на католиците, туку и на луѓето ширум светот. Тој беше скромен човек кој, кога беше избран за папа, реши да продолжи да го носи истиот крст што го имаше кога беше епископ во Аргентина. Во своите обраќања тој често се осврнуваше на најранливите, апелираше до светот да престане со војните и да стави крај на уништувањата и убиствата, повикуваше на љубов, прошка и милост кон сите луѓе. Тој бил познат и по тоа што им ги миел нозете на затворениците, во спомен на гестот на Исус Христос кој, според Библијата, им ги измил нозете на дванаесетте апостоли пред да биде распнат.
Детството и воспитувањето на папата
Папата Франциско е роден на 17 декември 1936 година во Аргентина како Хорхе Марио Бергољо. Тој е син на италијански имигранти од Пиемонт кои како дете рекле дека сака да стане месар. Но, неговиот интерес за пеење се родил додека слушал оперска музика на радио со неговите браќа и мајка. Неговиот татко уште од мал го научил на важноста на работата. Затоа извршувал различни работи и се специјализирал како хемиски техничар, пишува Vatican News.
Верата дека неговата баба Роза Маргерита Васало помогнала да се обликува, процвета во духовна повик. Решил да се приклучи на Друштвото на Исус и во 1958 година влегол во новајлијата. Во тоа време, медицинската сестра, сестра Корнелија Караљо, му го спасила животот со тоа што го убедила докторот да му препише соодветна доза на антибиотици за неговата пневмонија. На таа добра жена која имаше храброст да се расправа со лекарите, на 3 март оваа година, папата Фрањо, во средба со група болничари, изрази благодарност.
Од свештеник до епископ
За свештеник бил ракоположен во 1969 година. Тој ден баба му му дала писмо адресирано до сите нејзини внуци, а како млад свештеник го чувал во својата бревија, во кое меѓу другото пишувало: Имајте долг и среќен живот. Но, ако еден ден болка, болест или загуба на некој близок ве исполни со тага, запомнете дека воздишката пред скинијата, каде што е најголемиот и највозвишен маченик, и погледот кон Пресвета Богородица, која е во подножјето на крстот, може да поттикне капка мелем да падне врз вашите најдлабоки и најболни рани.
Тој беше назначен за провинцијал на аргентинската провинција на Друштвото на Исус во 1973 година. Тој беше ракоположен за епископ во 1998 година, станувајќи Архиепископ на Буенос Аирес и Примат на Аргентина. На конзисторијата во 2001 година, свети папа Јован Павле II. го поставил за кардинал. Римокатоличката црква денеска во топла прегратка ги прегрна новите кардинали, свесна дека се испишува нова страница во нејзината двеилјадна историја – рече тогаш свети папата Јован Павле Втори. Ова беше вовед во новата историска страница која од 2013 година ја пишува првиот папа од американскиот континент и првиот језуитски папа, пишува Vatican News.
Зошто стана папа?
По оставката на папата Бенедикт XVI. дошол во Рим на конклавата. Тој беше избран за врховен поглавар на црквата на 13 март 2013 година. За време на посетата на римската парохија во 2017 година, едно дете го праша зошто станал папа. Тој одговори: Оној што е избран не мора да е најинтелигентен. Но, тој е оној што Бог го сака за Црквата во тој момент. Како врховен лидер го избрал името Френсис. Неколку дена по изборот тој им објасни на медиумите дека мислел на Свети Фрањо Асишки, сиромав човек, човек на мирот, човек кој го сака и штити создавањето. Тој се придржува токму кон оваа насока, преку гестови и пишани дела како што е енцикликата Laudato si’ што ја карактеризира службата на папата Фрањо.
Во својата прва проповед, Папата повика да не се забораваат нашите соседи, особено децата, постарите и оние на кои им е потребна помош, а оние кои се на моќни позиции ги повика да ги заштитат луѓето и околината во која живееме.
„Треба да живееме во почит, добрина и пријателство. Бидете чувари на Божјите дарови. Кога не се грижиме за сè што е создадено, срцето пресушува и почнува уништувањето. Затоа би сакал да ги замолам сите луѓе кои имаат каква било одговорност во политиката, општеството и економијата да бидат чувари на создавањето, на Божјиот план, чувари едни на други“, рече Папата.
Папата во Македонија
По тридневната посета на Бугарија и Северна Македонија, папата Франциск изјави дека не чувствува замор, туку благодарност. Особено го трогна средбата со монахињите во спомен-куќата на Мајка Тереза во Скопје.
„Ги гледав како се грижат за секој човек како да е Исус. Нивната кроткост, нивната љубов – тоа е вистинското мајчинство на Црквата“, рече 82-годишниот папа, додавајќи: „Благодарам на Македонија што ми го подари ова богатство.“
