Домаќинствата во европските главни градови плаќаат значително различни цени за електрична енергија и природен гас, а разликите се особено изразени кај гасот. Според анализа на „Еуроњуз“, заснована на податоците од Индексот на цени на енергијата за домаќинствата (HEPI), струјата е најскапа во Брисел, додека највисока цена за гасот плаќаат жителите на Стокхолм.
На почетокот на септември 2026 година, цената на електричната енергија за домаќинствата, со вклучени даноци, се движела од 8,4 евроценти за киловат-час во Киев до 41,3 евроценти во Брисел. Просечната цена во главните градови на Европската Унија изнесувала 27,2 евроценти за киловат-час.
По Брисел, најскапа струја имале домаќинствата во Берлин, каде цената достигнала 39,6 евроценти за киловат-час. Следуваат Даблин со 38,7 евроценти, Берн со 38,6 и Лондон со 38,3 евроценти.
Најниски цени, покрај Киев, биле забележани во Будимпешта, со 10,3 евроценти за киловат-час, Подгорица со 11,3 и Белград со 11,6 евроценти.
Сликата е поинаква кога цените се приспособуваат според куповната моќ на населението. Според овој показател, електричната енергија е најскапа во Букурешт, а најевтина во Осло. Тоа укажува дека номинално пониската цена не значи секогаш и помал финансиски товар за домаќинствата.
Гасот со уште поголеми ценовни разлики
На пазарот на природен гас разликите се уште поизразени. Во Стокхолм цената достигнала 34,8 евроценти за киловат-час, додека во Амстердам, кој се наоѓа на второто место, изнесувала 21,2 евроценти.
Најевтин гас имало во Киев, со цена од 1,5 евроценти за киловат-час, додека просекот во главните градови на ЕУ изнесувал 11,9 евроценти.
Меѓу најголемите европски економии, највисоки цени на гасот плаќале домаќинствата во Париз, со 15,7 евроценти за киловат-час, и во Рим, со 15,2 евроценти. Пониски цени биле регистрирани во Берлин, Лондон и Мадрид.
Анализата покажува и дека во периодот од почетокот на февруари до почетокот на септември 2026 година, цените на енергијата за домаќинствата растеле побавно од цените на горивата.
Сепак, експертите предупредуваат дека намалените резерви може да ја зголемат ранливоста на европскиот енергетски пазар. Особен ризик претставуваат подолгите периоди на студено време, особено кон крајот на зимата, кога побарувачката за енергија може дополнително да се зголеми.