Сместен во ридовите западно од главниот град на Хрватска се наоѓа градот Самобор. Тука, една жена станала еден вид локална легенда, водејќи теретана на 95 години, ова е Ѓурѓа Вуковиќ.
„Јас тука најдов засолниште. Кога мајка ми беше болна, а подоцна и кога почина, таа тага ќе ме уништеше ако не беше ова. Бидејќи не станува збор само за физички вежби, туку и за разговор со луѓе и дружење. Има покани за одење во театар, има препораки за книги, за овој или оној автор. Има многу разговори, а што и да кажете овде, некако останува овде. Освен со многу блиски пријатели, не можете да ги споделите вашите проблеми со никого друг, како што можете овде. Значи, тоа функционира како емоционален излез, што ми помогна многу во мојот приватен живот.“, вели Вуковиќ.
Двапати неделно, таа ги води постарите жени низ комбинација од лесен аеробик, истегнување и пилатес – движења што самата ги усовршувала повеќе од пет децении.
„Ова е исто така одлично затоа што им овозможува на луѓето многу помалку да гледаат во телевизиските екрани и да поминуваат помалку време со овие катастрофални дневни вести, кои всушност ве тераат да се запрашате за што се живее. Но, животот е само трепкање со око. Се раѓаме, живееме низ одреден период, на еден или друг начин – а потоа исчезнувате од светот, како никогаш да не сте биле тука на прво место.“, изјави Вуковиќ.
Таа е поранешен фармацевтски инженер, страста кон вежбањето започнала во 1964 година. Само пет години подоцна, таа почна да тренира – во време кога женските спортови добиваа на интензитет.
Часовите се кратки, но влијанието е големо. За многумина овде, тоа е простор за грижа за своите тела и духови.
„Едена моја пријателка ми кажа дека секоја недела има убава средба каде што прават вежби што им се потребни на луѓето на наша возраст. Имав околу 60 години и решив да го пробам. Генерално сум во добра физичка состојба, но годините минуваат, работите стануваат сериозни. Но, откако го пробав, продолжив редовно и се чувствувам одлично правејќи го тоа.“, рече Снежана Платониќ, пензионерка од Самобор.
„Решив да го направам ова поради здравствени проблеми, тоа беше мојата причина број еден. Но, исто така, важно е и да поминуваме време заедно. По тренингот сакаме да пиеме кафе, да се дружиме заедно, понекогаш одиме на еднодневни екскурзии заедно. Значи, ова продолжува и надвор од теретана и ни овозможува да имаме активен животен стил.“, изјави пензионерката Божица Бирин.
Вуковиќ е добро познато лице во Самобор, не само поради нејзината работа во спортот, туку и како хуманитарка, помагајќи им на бегалците за време на балканските војни во 1990-тите.
Иако останува скромна, нејзината децениска посветеност неодамна беше наградена со награда за животно дело.