Иако формално има пораст на приходи кај дел од населението, најновите податоци на Државниот завод за статистика за 2024 година покажуваат дека сиромаштијата останува значаен социјален предизвик во Македонија. Според статистиката, секое петто лице во земјата живее под прагот на сиромаштија, односно 21,9 проценти од населението.
Показателите се пресметани според лаекенските индикатори, методологија усогласена со европските статистички стандарди. Прагот на сиромаштија е дефиниран на 60 проценти од медијалниот еквивалентен приход. Така, за самечко домаќинство тој изнесува 178.286 денари годишно, додека за четиричлено семејство со двајца возрасни и две деца под 14 години границата е 374.400 денари годишно.
Податоците укажуваат на значајната улога на државната поддршка во намалување на сиромаштијата. Без социјалните трансфери и пензиите, стапката би била речиси двојно повисока и би достигнала 39,4 проценти. Дури и без другите социјални трансфери, но со вклучени пензии, сиромаштијата би изнесувала 24 проценти.
Најранливи категории остануваат децата и семејствата со повеќе деца. Кај лицата до 17 години, стапката на сиромаштија е 29,5 проценти. Особено загрижувачки се податоците за самохраните родители, каде речиси половина, односно 45,8 проценти живеат под прагот на сиромаштија. Кај семејствата со три и повеќе деца, стапката достигнува 54,8 проценти.
Вработеноста значително го намалува ризикот од сиромаштија, но не го елиминира целосно. Меѓу вработените, 7,9 проценти сè уште се под прагот на сиромаштија, што укажува дека дел од граѓаните и покрај редовни примања не можат да обезбедат основен животен стандард. Кај невработените, ситуацијата е значително потешка, со стапка од 45,7 проценти.
Кај пензионерите, сиромаштијата изнесува 12 проценти, додека кај другите економски неактивни лица достигнува 38,5 проценти. Најниско ниво е забележано кај домаќинствата со три или повеќе возрасни членови, каде стапката изнесува 9,5 проценти.
Податоците за нееднаквоста дополнително ја нагласуваат социјалната слика. Коефициентот на Џини изнесува 29,2 проценти, додека односот меѓу најбогатите и најсиромашните 20 проценти од населението е 5,2. Тоа укажува дека распределбата на доходот останува нерамномерна.
Статистиката покажува и силна зависност на дел од населението од пензии и социјални трансфери, без кои сиромаштијата би била значително повисока. Овие податоци повторно ја отвораат дебатата за животниот стандард, висината на платите, поддршката за семејствата и економската ранливост на одредени групи од населението.