Fëmija i luftës së Bosnjës ende në kërkim të përgjigjeve

Alen Muhiq ka qenë njëri nga foshnjat e braktisura që janë lindur nga dhuna që gratë myslimane janë dhunuar nga ushtarët serbë. Kur i kishte pasur 10 vjet, rrëfimi i tij u bë film i shpërblyer.
Gjatë luftës në Bosnjë janë dhunuar mijëra gra. Nga kjo dhunë gratë myslimane edhe kanë lindur fëmijë. Guardiani britanik ia kushton një artikull të gjatë luftës në Bosnjë dhe dhunës së serbëve ndaj grave serbe e po ashtu braktisjes pastaj të këtyre fëmijëve nga nënat biologjike.
Një foshnje e tillë ka qenë Alen Muhiq. Ka lindur në një spital në Gorazhde në vitin 1993. “Kur e kam dëgjuar të qajë”, ka treguar nëna e tij më vonë, “e kam lutur mjekubn që ta sjellë tek unë. Kam dashur ta ngufas”.
Por ajo nuk e mbyti djalin e vet. Në vend të kësaj ajo e la në spital dhe doli nga jeta e tij përgjithmonë.
Punëtorët shëndetësorë u është dhimbsur foshnja dhe njëri nga ta Muharrem Muhiq, shtëpiak në spital i cili kishte gruan dhe dy vajza vendosi ta adoptojë djalin.
Në dhjetë vitet e para të jetës Alen Muhiq i jetoi të lumtura pa ditur për de tajet dhe identitetin e prindërve të tij. Në vend të kësaj ai besoi se është djali i Muharremit dhe bashkëshortes së tij Advijes dhe vëlla i vajzave të tij.
Atëherë një ditë të vitit 2003 vazhdon rrëfimi, Muhiq u përla në një lojë futbolli dhe njëri nga kundërshtarët e tij i zemëruar i ka thënë atij “kopili cetnik”.
Në të njëjtën kohë , si ky incident Muhiq u takua me një drejtor filmi të quajtur Shemshudin Gegiq , i cili ka ndodhur që ai ta gjejë nënën e tij biologjike .
Sipas drejtorit , takimi ishte një rastësi : ai ishte duke xhiruar në vendin e Muhiqit dhe ai vet i është ofruar që të bëjë një film nga jeta e tij.
Në vitin 2004 Gegiq filmin e tij e quajti Djaloshi nga filmi i luftës. Muhiq u bë njeri i famshëm lokal .
Në një vend ku kanë vuajtur në një formë të dhunimit kombëtar , Muhiq simbolizon shpirtin e paepur të mbijetesës
Në çdo rast pas përfundimit të filmit, Gegiq tregon se i ka thënë Alenit që të mbeten në kontakt dhe se nëse ndonjëherë i duhet diçka ta kontaktojë.
“Më ka thirrur pas një viti. Më ka thënë ‘Kam dyshime se je i vetmi që din për nënën dhe babain tim biologjik, dhe dua që të më ndihmosh t’i gjej”, tregon Gegiq.
Gegić thotë se ai nuk ka dhënë Muhiq , një përgjigje të drejtpërdrejtë , edhe pse ai ra dakord për ta ndihmuar atë në qoftë se dëshiron të bëjnë një film së bashku
“Nuk i thashë të vërtetën se pas atij filmi të parë të shkurtër nëna e tij më ka thirrur nga SHBA dhe ajo thërret gjithë. Një natë ajo më thërret dhe më pyet a e ka xhiruar ndërsa të nesërmen më thërret dhe më kërcënon se do të më vrasë, do të më helmojë”.
Një pasojë tjetër e filmit të parë ishte se babai biologjik i Muhiq, më në fund u detyrua t’i nënshtrohet një testi të ADN-së dhe kur provohet se ai ishte me të vërtetë babai i tij , u gjykua dhe u dënua për dhunim. Ai u dënua me pesë vjet e gjysmë burg .
Por pas 18 muajsh dy dëshmitarë të mbrojtur nga Foça, ku ka ndodhur krimi, kanë thënë se babai biologjik dhe nëna e tij kanë qenë të lidhur edhe para luftës.
“Kjo me të vërtetë nuk ka lidhje me dhunë për të cilën është dënuar”, rrëfen Gegiq. Babai ishte gjithashtu dakord që donte ta njihte djalin e tij. Duke marrë parasysh këtë informacion , gjyqtari ka ulur dënimin deri në 18 muaj dhe ai u lirua menjëherë.