Либанските парламентарци се состанаа денеска за повторно да се обидат да го изберат претседателот на земјата, што не успеаја 12 пати во последните две години.

Во првиот круг на гласање, воениот командант Џозеф Аун доби поддршка од 71 од вкупно 128 пратеници, што е помалку од две третини потребни за победа. Од останатите пратеници, 37 гласаа на празно, а 14 гласаа за „суверенитет и устав“.

Потоа беше поставена двочасовна пауза во работата на парламентот, по што пратениците повторно ќе гласаат. На Аун повторно ќе му треба двотретинско мнозинство за да победи.

По 12 неуспешни обиди да се избере наследник на Мишел Аун, чиј мандат истекува во октомври 2022 година, има навестувања дека денешното гласање би можело да биде успешно.

САД и Саудиска Арабија сакаат на чело на државата да го видат Џозеф Аун, кој не е поврзан со поранешниот претседател, чија помош ќе му биде потребна на Либан по 14-месечниот конфликт меѓу Израел и либанското движење Хезболах.

Хезболах, ослабен и политички и воено од војната со Израел, го поддржа во претседателската трка Сулејман Френџи, лидер на мала христијанска партија тесно поврзана со поранешниот сириски претседател Башар ал-Асад.

Франгије вчера се повлече од претседателската трка и го поддржа Аун, чии шанси потоа значително се зголемија. Вчера Аун беше поддржан и од партијата Либански сили, која го предводи парламентарниот блок спротивен на Хезболах.

Како активен воен командант, Џозеф Аун не може формално да стане претседател според Уставот. Таа забрана е суспендирана, но Аун се уште се соочува со дополнителна пречка – му треба двотретинско мнозинство во вториот круг од гласањето за претседателската функција, додека во нормални околности е доволно апсолутно мнозинство.

поврзани-вести_1

Заедно со Аун, во трката за претседател останува само поранешниот министер за финансии Џихад Азур, сега висок функционер на Меѓународниот монетарен фонд. Вршителот на должноста директор на либанската служба за безбедност Елиас Ел Бајсари денеска се повлече од трката.

Либан, мала медитеранска земја погодена од повеќе кризи, во неколку наврати имаше празно претседателство. Најдолгиот таков период беше од мај 2014 година до октомври 2016 година, кога Мишел Аун стана шеф на државата.

Улогата на претседателот во Либан е ограничена со системот за поделба на власта, според кој шефот на државата е секогаш маронитски христијанин, премиерот е сунитски муслиман, а претседателот на парламентот е шиит муслиман.

Сепак, претседателот е единствениот кој има овластување да го именува и разрешува премиерот и владата. Техничката влада, која управуваше со Либан во последните две години, ги намали овластувањата бидејќи не беше назначена од претседателот.

Следната влада ќе се соочи со големи предизвици, вклучително и спроведување на договорот за прекин на огнот со кој заврши војната меѓу Израел и Хезболах и изнаоѓање средства за обнова на земјата.

Во Либан веќе шест години трае економската и финансиската криза, која ја десеткуваше либанската фунта и ги девалвира заштедите на многу Либанци. Државното електростопанство нема пари и снабдува струја само по неколку часа дневно.