По смртта на папата Франциско, Ватикан влезе во празно место – период без папа.
Терминот sedisvacancy доаѓа од латинскиот „sede vacante“ (празна столица) и се однесува на период во кој епископското седиште е празно, во овој случај папската столица во базиликата Свети Јован Латеран, катедралната црква на бискупот од Рим и „мајката на сите цркви“.
За време на празно место, папските овластувања не се пренесуваат на никого. Со Црквата управува Колеџот на кардинали, но со многу ограничени овластувања пропишани со апостолскиот устав „Universi Dominici Gregis“ на папата Јован Павле II. од 1996 година.
Тројца клучни функционери
Со појавата на седисплант, автоматски им престанува мандатот на сите функционери на Ватиканската курија, освен на тројца. Кардиналот Камерленго (комора) кој управува со државата и имотот на Ватикан во отсуство на Папата и всушност е најважниот ватикански достоинственик во овој преоден период, останува на функцијата (оваа позиција сега ја има ирскиот кардинал Кевин Фарел), по што следи викарот на Рим кој ја води римската епархија во име на Големиот ватикален папа Казнено-поправен дом кој е задолжен за прашањата на уживање (италијански кардинал Анџело Де Донатис).
Во периодот на седисвакантот се менува и грбот на Светата столица, односно од него се отстранува папската тијара над вкрстените клучеви.
Временска рамка и организација на изборите
Уставот на „Universi Dominici Gregis“ предвидува дека конклавите на кои ќе се избира новиот папа и со кои завршува „меѓурегнумот“ може да започнат најрано 15 и најдоцна 20 дена по смртта или абдицирањето на папата.
Речиси 600 години овие три недели од празното место беа резервирани за оплакување и збогување со починатиот папа, како и за неговиот погреб. Единствен исклучок беше ненадејната оставка на Бенедикт Шеснаесетти.
Во 20-от и 21-от век, имало девет слободни работни места во Вилата на Ватикан, кои во просек траеле 17 дена.
Кардинални конгрегации
За време на периодот на испразнетото место на седиштето на Римскиот бискуп, деканот на Колеџот на кардиналите (италијанскиот кардинал Џовани Батиста Ре) претседава со дневните состаноци или општи конгрегации на кардиналите кои во меѓувреме управуваат со Црквата.
Во пракса, секојдневните кардинални конгрегации често служат за воспоставување насоки и договарање за можните кандидати за идниот папа. Кардиналите често ќе разговараат за ова неформално, собирајќи се по лингвистичка или географска групација. Се разбира, тие ќе бидат будни за да се погрижат јавноста да не го види или дознае ова.
Колеџот на кардинали нема ниту една од папските овластувања и неговите единствени две должности се да ги извршува секојдневните работи и да ги решава работите што не можат да чекаат, а кои главно се однесуваат на подготовка на конклави. Нивната работа е строго административна. На општите конгрегации, на кои мора да присуствуваат сите кардинални електори, кардиналите донесуваат одлуки со мнозинство гласови. Ова е период во кој Католичката црква е најблиску до демократијата.
Недостатокот завршува кога новоизбраниот поглавар на Католичката црква на конклави потврди дека ја прифаќа функцијата. Тогаш управата на Црквата и Ватикан автоматски преминува во негови раце.
Читај и:
- Почина папата Франциско
- Папата Франциско: Од момче од Аргентина кое сакаше да биде месар до Ватикан
- Изјави по кои најмногу ќе го паметиме папата Франциско
- Што е следно во Ватикан и како Католичката црква го избира папата?