За време на разговорите минатата недела со американскиот претседател Доналд Трамп во Пекинг, кинескиот претседател Си Џинпинг наводно изјавил дека Владимир Путин еден ден можеби ќе зажали за инвазијата врз Украина. Новите трендови на бојното поле укажуваат дека тој бил во право, што отвора нова можност за дипломатијата на Трамп да ја заврши војната – но со поинаков пристап од претходно. – анализира Си-Ен-Ен.
Трендовите сега ѝ одат во корист на Украина
Руската армија очекувала 2026 година да биде период кога, благодарение на бројноста и човечките ресурси, ќе успее да ги пробие фронтовските линии и да ги заземе спорните региони во источна Украина. Тоа не се случило.
Досега, токму Украина, а не Русија, бележи територијални придобивки во текот на годината, при што нанесува и значајни загуби на руските сили.
Западните проценки укажуваат дека руските загуби достигнуваат меѓу 30.000 и 40.000 убиени и ранети месечно – исклучително високо ниво на исцрпување без значајни територијални придобивки. Вкупните загуби од почетокот на инвазијата се проценуваат на над еден милион, што ја надминува способноста на Русија за регрутација и надополнување на силите.
Притисокот веќе станува видлив и во самата Русија. Во последните денови, дури и член на рускиот парламент предупредил дека економијата може да не издржи долготрајна војна, поради зголемените трошоци за одбрана и економските нарушувања. Самиот Путин неодамна изјавил дека војната можеби се приближува кон „крај“, што претставува значајна промена во реториката.
Украинските дронови како клучен фактор
Украина денес не се гледа само како земја што се брани, туку како воена сила што ја менува природата на војувањето преку масовно производство на автономни системи. Ова ја доведува во прашање претпоставката дека руската бројност сама по себе ќе биде одлучувачка.
На фронтот, Украина има воспоставено „зона на смрт“ од 10 до 15 километри, каде руските сили тешко можат да напредуваат без постојан ризик од напади со дронови.
Украинските беспилотни летала сè почесто изведуваат напади и длабоко на руска територија, таргетирајќи воени аеродроми, фабрики, енергетска инфраструктура и логистички центри. Според извештаи, токму овие капацитети влијаеле и врз руските одлуки за привремени примирја за време на важни државни настани.
Путин се соочува со стратегиски неуспех
Воените експерти истакнуваат дека војните се оценуваат според политичките цели, а не само според територијалните промени. Целите на Путин од почетокот на инвазијата – контрола врз Украина, слабеење на НАТО и враќање на руската доминација – сè повеќе изгледаат недостижни.
Фокусот на борбите сега е главно во Донбас, без реални шанси за руско напредување кон Киев. Во меѓувреме, НАТО се прошири со Финска и Шведска и ги зголеми одбранбените трошоци, што го зајакна сојузот наместо да го ослаби.
И покрај големите загуби, Русија има сè помалку конкретни резултати на терен.
Си ја набљудува ситуацијата – и се подготвува
Изјавата на Си е значајна и во контекст на Кина, особено во однос на нејзините долгорочни планови за Тајван. Иако кинеското раководство ја има поставено 2027 година како рок за воена подготвеност, војната во Украина покажува колку е тешко да се постигне брз колапс на отпорна држава.
Во следните месеци, Пекинг внимателно ќе ги следи овие процеси и ќе ги анализира можните сценарија.
Можност за Трамп
Според анализата, САД имаат можност да ја зајакнат сопствената позиција преку сојузите и координирана поддршка на Украина.
Целта би била да се покаже дека Русија не може да го поврати моментумот, а истовремено да се испрати порака до Кина дека секој потег кон Тајван би наишол на организиран одговор.
Дипломатска шанса
Досегашните обиди за мировни преговори не донесоа резултат, главно поради тоа што Украина не сака да отстапи територии, а Русија не прифаќа договор без територијални придобивки.
Но, новата ситуација на теренот ја менува динамиката: Украина станува посигурна во својата одбрана, додека Русија се соочува со растечки трошоци и загуби без пробив.
Според анализата, токму ова создава нова шанса за дипломатија – овој пат базирана на реалноста на бојното поле и зголемената ранливост на Русија.